Waar heb ik mijn studieschuld van €70.000+ aan uitgegeven?

Een tijdje geleden postte ik een blog genaamd ‘Dit is hoe ik mijn enorme studieschuld van €70.000 wil gaan terugbetalen’. Daar kwamen behoorlijk wat reacties op! Niet alleen als reacties op de blog zelf, maar ook via de Instagram post die ik erover plaatste. Veel mensen waren heel erg benieuwd waar ik die €70.000 nou zoal aan had uitgegeven. In deze blog ga ik het je allemaal vertellen!

18, en dan?

Vanaf het moment dat ik 18 werd, besloten mijn ouders dat ik alles zelf moest gaan betalen, zodat ik kon leren om met geld om te gaan. Ze zouden wel een ouderbijdrage leveren tijdens mijn studie, maar alleen wanneer ik ook echt studeerde, dus bijvoorbeeld niet in de zomermaanden. Ik moest zelf zorgen dat ik elke maand genoeg geld over zou houden om mijn huur, collegegeld, studieboeken, zorgverzekering, boodschappen, etc te betalen. Daarmee was ik absoluut een uitzondering vergeleken met mijn bachelor medestudenten! Veel ouders betalen namelijk én het collegegeld én de zorgverzekering én de huur van hun kinderen als die studeren. Zelfs nu tijdens mijn master hoor ik dat dit vaker wel dan niet het geval is! 

Toen ik klaar was met mijn middelbare school had ik:

Een studieschuld van €0
Een spaarrekening met ~€7.000 er op

Bachelor

Anderhalve maand nadat ik 18 werd, begon ik met mijn bachelor University College Utrecht (UCU) van de Universiteit Utrecht in – je raadt het al – Utrecht. Een super leuke internationale opleiding met on-campus housing en een dining hall. Ondanks dat de on-campus housing en de dining hall één van de redenen was dat ik me voor UCU had ingeschreven, kwamen die dingen ook met een flink prijskaartje. In het eerste en tweede jaar waren on-campus housing (à €670 per maand) en dining hall (à €140 per maand) verplicht. In de twee zomermaanden juli en augustus hoefde je geen huur en dining hall te betalen, omdat je dan ook niet op de campus kon wonen. 

Lees ook: Dit zijn mijn maandelijkse inkomsten, uitgaven en investeringen.

De kosten van één jaar University College Utrecht

Daarnaast was het collegegeld voor UCU ook twee keer zo hoog als het gewone instellingscollegegeld wat je voor de meeste opleidingen betaalt: ~€4.000 per schooljaar, in plaats van ~€2.000. Daarmee komen de kosten voor één jaar UCU op €12.510, waarvan €6.700 voor de on-campus housing, €1.810 voor de dining hall en wat extra boodschappen en €4.000 voor het collegegeld.  

Off-campus housing 

Ondanks dat het campusleven mij zeer goed beviel, besloot ik in mijn derde jaar van campus af te gaan en te verhuizen naar een gewone studentenkamer op 5 minuten fietsen van de campus. Ik vond de on-campus housing en dining hall gewoon echt te duur. Mijn huur werd daarmee ~€400 per maand en ik zat niet meer vast aan dining hall. In dat jaar waren mijn kosten ~€4.800 voor huur, €4.000 voor het collegegeld en ~€2.172 voor boodschappen (gebaseerd op het gemiddelde van €181 per maand volgens Nibud), oftewel €10.972 in totaal.

De breakdown van mijn uitgaven

Tijdens mijn bachelor heb ik dus twee jaar op de campus gewoond (à €12.510 per jaar) en één jaar op een kamer net buiten de campus (à €10.972). In totaal was ik in die drie jaar €35.992 kwijt aan alleen al mijn huur, collegegeld en boodschappen. Als je mijn vorige blog over mijn studieschuld al hebt gelezen, dan weet je waarschijnlijk nog wel dat mijn studieschuld in het oude stelsel €39.808,64 is. De ~€4000 die nog over is, is besteed aan mijn studentenreisproduct oftewel studenten-OV (€3.608,21 om precies te zijn). En die €35.992 is dan ook nog eens exclusief mijn zorgverzekering, mijn studieboeken, overige studiebenodigdheden, etc. 

Dit is hoe ik mijn bachelor studieschuld van €39.808,64 heb uitgegeven 

Studeren is tegenwoordig gewoon echt duur! De studieschuld van €39.808,64 die ik opbouwde tijdens mijn bachelor is (op ~€200 na) in zijn geheel opgegaan aan mijn huur, collegegeld, studenten-OV en boodschappen. Alle leuke dingen die ik tijdens mijn bachelor deed, maar ook mijn zorgverzekering, studiebenodigdheden, etc betaalde ik van mijn ouderbijdrage en van mijn bijbaantje. 

Aan het einde van mijn bachelor was de stand als volgt:

Een studieschuld van €39.808,64
Een spaarrekening met ~€10.000 er op 

Tussenjaar

Na mijn bachelor besloot ik een tussenjaar te nemen. Dit wilde ik eigenlijk al direct na mijn VWO doen, maar omdat ik (een beetje tegen mijn verwachting in) meteen werd aangenomen voor UCU ging dat niet door. Tijdens mijn tussenjaar heb ik een aantal vakken gevolgd aan de Wageningen Universiteit (WUR) als voorbereiding op mijn master en heb ik een mooie reis naar Canada en Amerika gemaakt. Ik bleef wonen in de kamer waar ik tijdens het laatste jaar van mijn bachelor ook woonde en daarnaast moest ik natuurlijk ook betalen voor de vakken die ik volgde en voor mijn reis. Dat alles kon ik betalen door mijn spaarrekening aan te spreken en door te werken.

Aan het einde van mijn tussenjaar had ik:

Een studieschuld van €39.808,64
Een spaarrekening met ~€6.000 er op 

Master

Voor mijn 2-jarige onderzoeksmaster verhuisde ik naar Wageningen, waardoor mijn vaste lasten wat lager werden. Mijn inkomen was echter ongeveer even hoog als tijdens mijn bachelor, waardoor ik best wel wat geld over hield elke maand. Voor een deel gaf ik dit uit aan leuke extra’s en voor een deel ging het naar mijn spaarrekening, die ik terug op wist te bouwen van ~€6.000 tot ~€12.000. 

Dit is hoe ik mijn master studieschuld van €30.406,84 heb uitgegeven

Tijdens de 2.5 jaar master die ik tot nu toe heb gedaan, heb ik het volgende uitgegeven aan mijn studie: ~€2.000 aan collegegeld per studiejaar, ~€4.680 aan huur per jaar en ~€2.172 aan boodschappen per jaar. In totaal dus €22.130. Mijn studieschuld in het nieuwe stelsel is op dit moment €30.406,84. De ~€8.000 die dan overblijft is voor een deel besteed aan mijn studentenreisproduct oftewel studenten-OV (à €2.799,28) en een nieuwe laptop omdat mijn oude het niet meer deed (à ~€1.000). De ~€4.000 die dan nog overblijft is opgegaan aan mijn zorgverzekering van ~€148 per maand (€4.440 in totaal in die 2.5 jaar).

Lees ook: Dit is hoe veel mijn beleggingsportefeuille op dit moment waard is.

Dit is hoe ik mijn totale studieschuld van €70.000+ heb uitgegeven

Wat we hieruit kunnen concluderen is dat ik dus €64.537,92 van mijn studieschuld van €70.215,48 heb uitgegeven aan alleen al mijn collegegeld, huur, dining hall/boodschappen en studenten-OV!!! De ~€5.000 die dan nog overblijft uit het nieuwe leenstelsel is opgegaan aan een nieuwe laptop en mijn zorgverzekering tijdens mijn master.

Lang leve de lol, of toch niet?

Over het algemeen heerst er tegenwoordig het idee dat studenten met een hoge studieschuld het wel allemaal zullen hebben uitgegeven aan leuke dingen, maar dat hoeft dus zeker niet zo te zijn! Ja, ik heb geld uitgegeven aan uitgaan, reizen, uit eten gaan, kleding, maar dat betaalde ik allemaal van mijn ouderbijdrage en van mijn bijbaantjes. 

Minder lenen

Natuurlijk had ik minder kunnen lenen als ik mijn ouderbijdrage had gebruikt om de huur te betalen bijvoorbeeld, of als ik meer had gewerkt. Maar daartegenover staat dat ik dan zo veel had moeten werken dat ik mijn bachelor niet in drie jaar had kunnen halen. Dat brengt natuurlijk ook weer kosten met zich mee! Er wordt mij weleens gevraagd of ik het anders had gedaan met de kennis die ik nu heb. Dat vind ik een moeilijke vraag! Voor mijn gevoel ben ik nu alweer een heel andere persoon dan toen ik 18 was en dat maakt bedenken wat ik toentertijd zou hebben gedaan toch best wel lastig. In mijn allereerste IGTV Q&A ga ik nog wat dieper in op deze kwestie.

Ik ben heel benieuwd of dit artikel jouw kijk op een (hoge) studieschuld heeft veranderd! En voor alle studenten onder ons: Hoe zorg jij dat je elke maand rond komt? Leen je ook maximaal of regel je het op een andere manier?

Ik heb een studieschuld van €70.000+. In deze blog post op SkereStudent.com leg ik je precies uit waar dat geld allemaal gebleven is.
Ik heb een studieschuld van €70.000+. In deze blog post op SkereStudent.com leg ik je precies uit waar dat geld allemaal gebleven is.
Vond jij dit een interessant artikel? Laat het weten in de comments!

Deel dit artikel

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email
Share on print

15 reacties op “Waar heb ik mijn studieschuld van €70.000+ aan uitgegeven?”

  1. Was inderdaad erg benieuwd naar hoe je de uitgaven had gedaan. Het soort opleiding en dat op campus wonen is een wel erg dure keuze inderdaad. Hopelijk voor jou vertaalt dat straks naar een betere baan. Toch snap ik niet helemaal waarom je jezelf als een uitzondering ziet omdat je ouders niet je collegegeld of ziektekosten betaalden, maar je wel een toelage krijgt van ze die normaliter hoog genoeg is om juist dit te dekken (je koos zelf voor een veel duurdere opleiding). Door dan te zeggen dat je het geld van de lening alleen hebt gebruikt voor de opleiding en bijbaantje + toelage voor de leuke dingen, ben je alleen maar aan het ‘verschuiven’. Niet dat je dan niet leuks meer zou moeten hebben gedaan, maar dat bedrag had ook heel wat lager kunnen zijn en had je echt veel gescheeld. Voor het 2e deel van de studie geldt eigenlijk hetzelfde: ontvang je nog ouderbijdrage? Waarom betaal je daar niet een (deel) van het collegegeld en de zorgverzekering van? Hoor je trouwens ook niet gewoon toeslag hiervoor te krijgen, of is de inkomen van je bijbaan te hoog?
    Ik denk dat zeker niet iedere student leent vanwege ‘lang leve de lol’, maar in jouw geval heb ik het idee dat dit grotendeels wel zo is. Niets mis mee als je het wel hebt overwogen, maar hou rekening met de beperkingen die het je de komende tijd zal gaan geven.

    1. Hoi Tiny,
      Natuurlijk had ik iets minder kunnen lenen als ik wat minder leuke dingen had gedaan tijdens mijn studententijd, dat heb ik onderaan mijn blogpost ook gezegd. Uit eigen ervaring zie ik mijzelf wel als een uitzondering met betrekking tot ouderbijdrage. De kosten van huur, collegegeld en zorgverzekering bij elkaar zijn namelijk bij vrijwel iedereen die ik ken hoger dan de €400 die ik kreeg tijdens mijn bachelor, of de €500 die ik nu krijg tijdens mijn master. Wellicht ligt dat aan mijn opleiding (WO) of aan mijn vriendengroep. Als je benieuwd bent naar mijn huidige inkomen en uitgaven patroon raad ik je deze blogpost of deze blogpost aan. Daarin vertel ik precies wat ik die maand heb ontvangen aan inkomen en uitgegeven heb. Deze week komt er ook weer een nieuwe blogpost online over mijn inkomsten en uitgaven van maart, maar die moet ik nog even schrijven 🙂

  2. Zou heel goed met je omgeving te maken kunnen hebben. In mijn omgeving was het vrij normaal dat (een deel van of volledig) de studiekosten werden betaald, maar kamer gewoon zelf. Enkele uitzonderingen daar gelaten met ouders die ruim in hun budget zaten.
    Duidelijk wat betreft je huidige inkomsten/ uitgaven. Zit inderdaad ook zorgtoeslag bij, maar die mis ik dan wel in bovenstaand verhaal.

    1. Hoi Tiny,
      Dat klopt! Mijn inkomsten heb ik niet meegenomen in deze blog, het gaat echt om mijn studieschuld en wat ik daar mee heb gedaan.

  3. Ik heb een dergelijke schuld bij de DUO . Ik ben ooit op het MBO begonnen en heb na vele jaren studeren uiteindelijk mijn Master weten te behalen. Dat is natuurlijk niet zonder tegenslagen gegaan. Uiteindelijk is de studielening de meest voordelige lening die je ooit in je leven bij een instantie zal afsluiten. Daarnaast beleg ik ook, zolang ik maar 1 basispunt aan rente moet betalen aan de DUO zal ik ook zo min mogelijk terug betalen.

    1. Wat goed van je zeg! Een hoge studieschuld is nooit leuk, maar ik zie inderdaad op dit moment ook niet het nut in van versneld je studieschuld aflossen. Hopelijk blijft de rente nog een aantal jaar zo laag 🙂

  4. Als je nu 500 euro krijgt van je ouders, dan dekt dat bedrag de kamerhuur af en meer dan de helft van het collegegeld. Ik vind dat je jezelf voor de gek houdt door te zeggen dat het geld dat je geleend is puur is opgegaan aan huur, collegegeld ed. Als je het geld van je ouders hiervoor gebruikt en minder geld aan ‘lang leve de lol’ uitgeeft heb je minder nodig.
    Ik zou zelf ook pas gaan beleggen met geld dat je kunt missen, waarvan het niet erg is om het kwijt te raken. Mijn beleggingen zijn laatste maanden minder waard geworden. Dat is niet erg want ik beleg het voor mijn pensioen dus nu nog genoeg tijd dat het ten goede keert.
    Als ik jou was zou ik zorgen dat ik minder zou lenen en proberen te sparen. Als je binnen enkele jaren een huis wilt kopen is het ook handig om spaargeld te hebben ivm kosten koper. Dan is beleggingshorizon te kort om evt. slechte jaren goed te maken.

    1. Hoi Anke,
      Op dit moment krijg ik inderdaad maandelijks €500 van mijn ouders en is mijn kamerhuur €390. Tijdens mijn bachelor kreeg ik echter minder, namelijk €480 per maand en was mijn kamerhuur hoger: €670 per maand in de eerste twee jaar, en €400 per maand in mijn laatste jaar. Ik houd mezelf dus zeker niet voor de gek, maak je geen zorgen 🙂 Vervelend dat je beleggingen minder waard zijn geworden! Dat probleem had ik ook, maar door DCA sta ik nu alweer quitte! Ik wil de komende 5 jaar waarschijnlijk toch geen huis kopen, dus dat is gelukkig niet iets waar ik nu rekening mee hoef te houden. Daarnaast ben ik gelukkig heel goed geworden in geld sparen, lees anders even mijn laatste sparen of spenden. In die blog serie deel ik elke maand mijn inkomsten, uitgaven en investeringen. Wellicht dat dat het een en ander opheldert!
      Groetjes Emma

  5. Waarom werk je zo weinig Emma? Ik heb 17 jaar geleden een wo-opleiding afgerond en werkte tijdens mijn studie ongeveer 15 uur per week waar ik 500 eur mee verdiende. Misschien is jouw studie zwaarder en heb je meer tijd nodig om te studeren, maar het moet toch gewoon mogelijk zijn om 300 eur per maand te verdienen?

    Eens met iemand anders die hier schrijft dat je dingen verschuift. Want stel dat de hele studieschuld op is gegaan aan boodschappen en collegegeld; dan heb je toch iedere maand 400 + het geld dat je had kunnen verdienen? Stel dat je gewoon altijd had gewerkt dan had je 700 vrij te besteden. Realiseer je je dat heel veel werkende mensen dat niet vrij te besteden hebben?

    Juist als je wo doet wordt je vaak opgeleid vr een kantoorbaan en jij denkt niet full time te kunnen gaan werken in een kantoorbaan. De eerste jaren ga je dan wrslk niet meer dan 1700 netto verdienen. Dat is minder dan je nu hebt en je moet nog gaan aflossen, alleen aflossen is al bijna 300 eur per maand. En dan nog de rente.

    Ik denk dat mensen veel kunnen bereiken, maar 1 van de randvoorwaardes is daarbij hard werken. Dat doe je nu niet, dat heb je niet gedaan tijdens je bachelor en je hebt Nb ook nog een tussenjaar genomen. Ik ben er zeker van dat je enorm veel spijt gaat krijgen. Het enige echt goede advies is: stoppen met lenen, nu!

    1. Hoi Britt,
      Waarom denk je dat ik weinig werk? En waarom ga je er van uit dat ik niet hard werk? Ik vind het heel interessant om te horen waaruit je dat opmaakt, vooral ook omdat je mij helemaal niet kent.
      Groetjes,
      Emma

    2. Hoi Britt, is het jou bekend hoe lastig het is om als student werk te vinden? Voor de supermarkt/detailhandel word je vaak nog voordat je sollicitatieformulier hebt ingeleverd afgewezen (“Hoe oud ben je?”) en in de horeca wordt door studenten vooral (sporadisch) gewerkt via uitzendbureau’s, of je komt er binnen omdat je de juiste contacten hebt… Bij al die zogenaamde studentenbanen (sales, callcentra) hebben medestudenten en ik ook regelmatig kort gewerkt, daar wordt wekelijks een nieuwe ploeg aangenomen die er in de proeftijd weer uitvliegt wegens de normen en dat hoor je als werkende student pas als je zelf eruit vliegt.
      Wat je ook niet moet vergeten is de groep studenten die een arbeidshandicap heeft en waarvoor een (anders)talige bijbaan en/of de horeca onmogelijk te doen is. (dyslexie, autisme, adhd, astma of RSI bv.)
      Tijdens mijn tweede master wilde ik in deeltijd gaan werken en werd ik steeds afgewezen omdat ik niet fulltime beschikbaar was. Ik begrijp dat het al 17 jaar geleden is dat je bent afgestudeerd, maar dat betekent niet dat de situatie hetzelfde is als toen.
      Het is ontzettend oneerlijk dat wij studenten daarom gedwongen zijn om te gaan lenen, maar dit is nou eenmaal een gevolg van slecht overheidsbeleid op meerdere punten.

      Wat ik zie is dat veel studenten de colleges zonder aanwezigheidsplicht niet bezoeken en de opnames van hoorcolleges uitwisselen plus hun studie over meerdere jaren uitsmeren omdat ze (nagenoeg fulltime) werken naast hun studie. Dat studenten dit willen doen, prima, maar heb je enig idee welke gevolgen dit uitstelgedrag heeft voor de hogescholen en universiteiten? (En dat is nog los van de vraag wat zonder een goede reden langstuderen voor gevolgen heeft voor studenten zelf)
      Studenten willen wel (meer) werken maar het is vaak, als ze al werk hebben, accepteren dat ze door hun leeftijd/loonkosten een minimaal aantal uren per week worden ingeroosterd of dat ze 40 uur per week op de werkvloer worden verwacht.

  6. Niet lullig bedoeld, maar toen ik studeerde heb ik ook maximaal geleend. Meer dan noodzakelijk was en ik heb er genoeg van gespendeerd. Ik heb met volle teugen van het studentenleven genoten. Toen ik door omstandigheden ziek ben geworden heb ik noodgedwongen moeten lenen omdat ik niet in aanmerking kwam voor een uitkering, erg zuur.
    Mijn studie en kamerhuur waren niet veel goedkoper en ik kreeg geen toelage van mijn ouders. Ik moest gewoon 20 a 30 uur in de week werken, naast mijn studie, waardoor ik langer over mijn studie heb gedaan.
    Al met al heb ik een hoger bedrag dan wat jij hebt en heb dat binnen 6 jaar terugbetaald.
    Waarom? Omdat ik een huis wilde kopen en dat gaat niet met een starterssalaris én een studieschuld.
    Hoe? Ik ben tijdens mijn studie fulltime gaan werken en Heb mijn studie deeltijd afgerond …
    Vroeger was echt niet alles altijd beter 😉

    1. Hoi Elleke,
      Interessant om je verhaal zo te lezen. Ik vind het heel knap dat je binnen 6 jaar je studieschuld hebt afgelost en dat je tijdens je studie fulltime hebt gewerkt!
      Groetjes,
      Emma

  7. Zo’n studieschuld maakt altijd een hoop los 🙂 Ik heb lang gestudeerd, maximaal geleend naast een ouderbijdrage van 300 euro + collegegeld en ik werkte 24 uur in de week in dagdelen. Ik heb een enorme schuld. Net als al mijn vrienden. Ik heb geen last van de afbetaling want ik verdiende al vrij snel vrij goed (onderhandelen!) en zie mijn studieschuld als een maandelijkse herinnering aan een onwijs leuke tijd met heel veel lol waarin ik, achteraf bezien, minder ‘nutteloze’ uitgaven had kunnen doen. Maar wat lijkt het me heerlijk om weer eens zo met de dag te leven als toen. Overigens dit jaar een paleis van een huis gekocht in precies de stad en buurt waar ik wilde wonen zonder hulp van ouders. Lekker bezig, Emma! Met jouw opleiding en je startende bedrijf zal het allemaal wel vlotten.

    1. Haha, het maakt inderdaad veel los bij mensen! Super fijn om te horen dat het zo goed met je gaat ondanks (of misschien wel dankzij?!) je studie en studieschuld!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *